บทสวดที่ ๒
(นาสะนังคะ ๑๐)
อะนุญญาสิ โข ภะคะวา, ทะสะหิ อังเคหิ สะมันนาคะตัง
สามะเณรัง นาเสตุง, กะตะเมหิ ทะสะหิ, ปาณาติปาตี โหติ, อะทินนาทา
ยี โหติ, อะพรัหมะจารี โหติ, มุสาวาที โหติ, มัชชะปายี โหติ,
พุทธัสสะ อะวัณณัง ภาสะติ, ธัมมัสสะ อะวัณณัง ภาสะติ, สังฆัสสะ
อะวัณณัง ภาสะติ, มิจฉาทิฏฐิโก โหติ, ภิกขุณี ทูสะโก โหติ,
อะนุญญาสิ โข ภะคะวา, อิเมหิ ทะสะหิ อังเคหิ สะมันนาคะตัง
สามะเณรัง นาเสตุนติ,

บทขัดที่ ๓

บทสวดที่ ๓
(ทัณฑกรรม ๕)
อะนุญญาสิ โข ภะคะวา, ปัญจะหิ อังเคหิ สะมันนาคะตัสสะ
สามะเณรัสสะ ทัณฑะกัมมัง กาตุง, กะตะเมหิ ปัญจะหิ, ภิกขูนัง
อะลาภายะ ปะริสักกะติ, ภิกขูนัง อะนัตถายะ ปะริสักกะติ, ภิกขูนัง
อะนาวาสายะ ปะริสักกะติ, ภิกขู อักโกสะติ ปะริภาสะติ, ภิกขู ภิกขูหิ
เภเทติ, อะนุญญาสิ โข ภะคะวา, อิเมหิ ปัญจะหิ อังเคหิ สะมัน-
นาคะตัสสะ สามะเณรัสสะ ทัณฑะกัมมัง กาตุนติ,

...................................

(ต่อจากนี้มีการสวดมนต์บทต่างๆ วันละมากบ้าง น้อยบ้าง พอสมควรแก่เวลา หมุนเวียนเปลี่ยนกันไป
แล้วกลับมาสวดอัชชะ มะยากับ อิมินา เป็นบทสุดท้าย)

.....................................