ประวัติพระบรมธาตุเกตุมวดีย์      
         
            สถานที่เกตุมวดีย์   ได้พบโดยท่านพ่อบัณฑูรย์สิงห์  (เจิม คุณาบุตร)
ผู้สร้างบารมีพระบรมโพธิสัตว์ในบางคราวเล่าประวัติความเป็นมาของพระธาตุ
เกตุมวดีย์  ครั้งเมื่อพระพุทธองค์เสด็จดับขันปรินิพพาน ได้ประมาณ  ๒๑๘  ปี
           พระเจ้าอโศกมหาราช     เจ้าผู้ครองนครปาฏลีบุตร ได้ทำการสังคายนา
พระไตรปิฏกครั้งที่  ๒  พระอรหันต์นามว่า  พระโสนะ และพระอุตตระ   เข้ามา
เผยแพร่พระพุทธศาสนา  ถึงสุวรรณภูมิ (จังหวัดนครปฐมในปัจจุบัน)   เมื่อประ
ชาชนมีความเลื่อมใสมากขึ้น    ท่านก็เอานำเอาพระบรมธาตุ     สร้างเป็ุนสถูป
เจดีย์เพื่อให้ประชาชนกราบไหว้บูชา        ต่อมาบรรดาเจ้าเมืองซึ่งพลัดเปลี่ยน
เวียนกันมาหลายพระองค์       มีความเลื่อมใสก็อยากได้วัตถุที่เป็นหลักฐานใน
อินเดีย มาประกอบให้คนเคารพยิ่งขึ้น    เช่น  ธรรมจักร   ซึ่งสลักด้วยหินขนาด
ใหญ่   กว้างประมาณ  ๑  เมตร   หรือพระพุทธรูปหินขาวที่ปรากฏในพิพิธภัณฑ์
บริเวณองค์พระปฐมเจดีย์ปัจจุบันนี้   เป็นต้น         ขณะนั้นการนำสิ่งของมาต้อง
บรรทุกมาทางเรือใบ เป็นเรือสินค้าขนาดใหญ่           ไม่สามารถแล่นไปสู่เมือง
นครปฐมได้    ก็เข้ามาจอดในอ่าวทะเลน้ำวน   คือเขตองค์พระธาตุเกตุมวดีย์นี้
สมัยนั้นอ่าวนี้    เป็นอ่าวดินโคลนลึก       เข้าไปถึงวัดดอนยายหอมแล้วตื้นเขิน
ออกมาเร็ว เพราะเป็นอ่าวมีลักษณะน้ำภายนอกไหลผ่านวนเข้ามาก็เอาดินเลน
หรือสิ่งของต่าง   ๆ   เข้ามาด้วยเลยตื้นเร็ว     (แม้ปัจจุบันนี้ทะเลส่วนนี้ก็ยังงอก
ออกไปปีละ ๒-๓ เมตรตลอดมา)         เมื่อการลำเลีียงสิ่งของโดยเรือใบขนาด
ใหญ่    ๆ    เข้าแม่น้ำนครชัยศรีไม่สะดวก     ก็มาขนถ่ายสิ่งของต่าง   ๆ   กันใน
บริเวณที่ใกล้ที่สุด คือบริเวณวัดเกตุมดี         ปัจจุบันนี้บรรดาพ่อค้าชาวอินเดีย
ที่มีความเคารพนับถือพระพุทธศาสนา และมีพระบรมธาตุสักการะอยู่  ก็นำมา
สร้างสถูปเจดีย์ ขนาดปานกลางไว้เป็นที่เคารพกราบไหว้ โดยเริ่มต้นแต่นั้นมา
ต่อมาบ้านเมืองเกิดเหตุการณ์ต่าง   ๆ   เช่น     สมัยสุโขทัยแตกก็มีเจ้าเมืองขน
ย้ายลงมา   พบองค์พระธาตุก็เกิดศรัทธา  มีความอุ่นใจ  โดยพักอาศัยอยู่ใกล้
บริเวณ     และยึดเอาองค์พระธาตุเป็นที่กราบไหว้บูชา    แล้วก็บูรณะกันสืบมา
ในสมัยพิษณุโลกและสมัยอยุธยาแตก      ก็มีผู้คนถอยร่นมาพบองค์พระธาตุ
ก็เข้ากราบไหว้บูชา   ความมั่นใจเกิดศรัทธา  ได้เข้าอยู่อาศัย และปฏิบัติธรรม
กันสืบมา    ในสมัยท่านพ่อบัณฑูรย์สิงห์สร้างบารมี        เมื่อท่านอุปสมบทอยู่
ท่านได้บรรลุธรรมและรู้ว่าได้อธิษฐานสร้างบารมี เป็นพุทธพงษ์บรมโพธิสัตว์
มาถึง   ๙๒   กัลป์    ก็ปรารถนาจะสร้างบารมีต่อไปจึงแสวงหาที่   ๆ  เป็นมงคล
โดยการเดินธุดงค์ไปหลายแห่งตลอด  ๕  ปี   ก็พบว่าในอดีตท่านได้เคยสร้าง
บารมี   ณ สถานที่นี้ในชาติใกล้ ๆ นี้   เริ่มในชาติที่เกิดเป็นพญาลิไทสมัยเมือง
สุโขทัย     และชาติที่ใกล้ที่สุด      คือชาิติฺที่เกิดในจังหวัดราชบุรี          มีชื่อว่า
สิทธิพันธุ์ (ปัจจุบันนี้เป็นนามสกุลของตระกูลหนึ่ง)     แล้วออกจากบ้านมาพบ
สถานที่นี้เข้า   ก็เลยอธิษฐานบำเพ็ญศีลอยู่จนกระทั่งเสียชีวิตแต่ยังไม่ได้เผา
มีชาวบ้านเอาไปฝังไว้ตรงนั้น         (ปัจจุบันนี้อยู่ใกล้ถนนตรงหน้าวัดเกตุมดีฯ)
บรรดาลูกศิษย์ได้ขุดลงไปลึกประมาณ   ๖๐   ซม.  (๒ ศอกคืบ)       ก็พบโครง
กระดูก       ห่อด้วยไม้ลวกถักด้วยหวายห่อศพอยู่พอหยิบขึ้นมาก็เปื่อยเป็นดิน
เอามาเผาเมื่อ   พ.ศ.๒๕๐๑   (๕๑ ปีล่วงมานี้)    เมื่อผู้มีบุญมีธรรมมาบังเกิดขึ้น
ก็เปิดสถานที่นี้สร้างบารมี    บางคราวก็ปิดไปสลับกัน            โดยตลอดมาเมื่อ
พ.ศ.๒๔๗๕   ต่อ  ๒๔๗๖   มีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง     ท่านพ่อเริ่มประ
กาศสั่งสอนธรรมแล้ว    ท่านก็ชักชวนบรรดาญาติมีคุณพ่อคุณแม่         เป็นต้น
ให้มาสร้างบูรณะองค์พระธาตุเกตุมวดีย์ฯ ขึ้น   โดยก่อทับองค์เก่าที่ปรักหักพัง
อยู่   โดยสร้างสูง ๙ ศอก และขอที่ดินไว้เป็นอาณาเขตสี่เหลี่ยมด้านละ ๔ เส้นโดยมีองค์พระธาตุอยู่เป็นศูนย์กลาง   แล้วอธิษฐานสร้างบารมีพระโพธิสัตว์ต่อไป    ต่อมาท่านบูรณะ
ขึ้นอีกองค์ก่อทับองค์เก่าเช่นกันสูงได้    ๙    วา และขณะนี้ก่อสร้างแล้วเสร็จ   อีกประมาณ  ๒ เส้น (๘๐ เมตร)    สถาปนิกคำนวณราคาค่าก่อสร้างไว้ประมาณ   ๓๐     ล้านบาท เศษ
เมื่อปี ๒๕๒๕   การบูรณะครั้งแรก   ถือวันเพ็ญกลางเดือน  ๑๒    เป็นวันบังเกิดขึ้นขององค์พระธาตุ และได้ทำบุญมาโดยตลอดถึงปัจจุบัน เมื่อสมัยก่อนแม้จะไม่มีพระมาอยู่ประจำ  
สถานที่ยังรกเป็นป่าอยู่ก็ตาม ปีหนึ่งจะต้องมาแผ้วถางบริเวณแล้วปฏิบัติบูชากัน ๓ คืน   ตลอดถึงปัจจุบัน    ความศักดิ์สิทธิ์ของพระธาตุ และความลึกลับอัศจรรย์อย่างไร     ท่านผู้ที่
เคารพกราบไหว้บูชานั้น ประจักษ์อยู่เสมอมา.